AiroFlow™ MAX - Versterkt Longspierkracht
“Ik sliep, maar mijn lichaam rustte niet”
Als je zelfs na een volledige nachtrust moe wakker wordt, lees dan dit.
"Ze vertelde me iets wat ik nog nooit had
gehoord. "Naarmate we ouder worden," zei ze, "worden onze
ademhalingsspieren zwakker, net als onze benen en armen. We merken het niet,
omdat het zo langzaam gaat."
Ik hield mezelf altijd voor dat ik gewoon ouder werd. Ik ging rond een uur of tien naar bed. Sliep de hele nacht door. Werd om zes of zeven uur wakker. En voelde me nog steeds doodop. Niet ziek. Gewoon… futloos. Elke ochtend voelde het alsof ik niet echt geslapen had. Mijn man vroeg dan: "Heb je lekker geslapen?" En ik zei "Ja," want technisch gezien was dat ook zo. Maar vanbinnen voelde ik me zwaar. Traag. Mistig.
Halverwege de ochtend moest ik alweer gaan zitten. Tegen de middag was ik de uren tot bedtijd alweer aan het aftellen. Ik stopte met mijn vrijwilligerswerk. Ik stopte met het maken van lange wandelingen. Ik stopte met 'ja' zeggen tegen de dingen waar ik van hield. Ik vertelde mezelf dat het normaal was. Dat was nog het engste deel.
's Nachts merkte ik nog iets anders op. Als ik ging liggen, voelde mijn ademhaling oppervlakkig. Niet pijnlijk. Gewoon… klein. Soms werd ik wakker met het gevoel dat ik niet diep kon inademen. Artsen vertelden me dat mijn longen "prima waren voor mijn leeftijd." Die zin bleef in mijn hoofd hangen. "Voor uw leeftijd." Ik wilde mij niet meer futloos voelen, ik wilde weer mijn energie terug.
Op een middag vertelde ik het aan mijn vriendin Carol. Ze boog zich naar me toe en zei: "Margaret, dit klinkt precies als waar ik
vorig jaar doorheen ging." Ze vertelde me iets wat ik nog nooit had gehoord. "Naarmate we ouder worden," zei ze, "worden onze ademhalingsspieren zwakker, net als onze benen en armen. We merken het niet, omdat het zo langzaam gaat." Ze legde uit dat een oppervlakkige ademhaling 's nachts het lichaam in een constante staat van lichte stress kan houden, zelfs tijdens het slapen. Hierdoor rust het lichaam nooit volledig uit.
Dat kwam hard binnen. Ik was niet lui. Ik was niet kapot. Mijn lichaam ademde gewoon niet diep genoeg om te kunnen herstellen. Carol vertelde me over iets wat haar fysiotherapeut had aangeraden. Een klein, handzaam ademhalingsapparaatje genaamd Airflow MAX. Geen elektriciteit. Geen lawaai. Geen masker. Maar een lichte weerstand die de longen helpt om iets harder te werken, alsof je lichte gewichten heft met je ademhalingsspieren.
Ik was sceptisch. Maar ik was het zat om altijd maar moe te zijn. Ik bestelde er een. De eerste keer dat ik het gebruikte, was ik verrast door hoe zacht het aanvoelde. Geen inspanning. Geen ongemak. Alleen een langzame, gestage ademhaling. Na een week veranderde er iets. Ik begon dieper te slapen. Niet langer. Dieper. Ik werd 's nachts niet meer wakker.
In de ochtend merkte ik nog iets. Ik hoefde niet meer te happen naar die eerste diepe teug lucht. Ik voelde me rustig. Tegen de derde week had ik overdag meer energie. Geen plotselinge uitbarsting. Gewoon een stabiele kracht. Ik begon weer te wandelen. Weer te koken. Weer te léven. Dit is wat ik heb geleerd: Het probleem was niet mijn slaap. Het was mijn ademhaling. En de oplossing was geen medicatie. Het was mijn longen de milde training geven die ze in jaren niet hadden gehad.
Airflow MAX hielp mijn lichaam herinneren hoe het
weer volledig moet ademen. Ik slaap nog steeds acht uur. Maar nu word ik
uitgerust wakker. En dat heeft alles veranderd.
Bovenstaande is alleen bedoeld ter informatie. Neem voor medisch advies of een diagnose contact op met een professional.